پرسش و پاسخ نقاشی

پرسش و پاسخ نقاشی

1- مفهوم ستاره های درج شده بر روی تیوب یا برچسب رنگهای نقاشی چیست؟
تولیدکنندگانی که رنگهای هنری حرفه ای تولید میکنند مطابق استاندارد موسسه ASTM -که فعلا معتبرترین معیارها را برای مواد مصرفی از جمله رنگها ارائه میدهد- دوام رنگهای تولیدی خود را به شکل ستاره هایی بر روی آنها چاپ میکنند. تولیدکنندگان دیگری هم هستند که اقدام به این کار نمیکنند یا بطور ناقص این کار را انجام میدهند به همین علت, مصرف کنندگان آنها را فاقد استانداردهای لازم برای کار هنری میدانند.
این ستاره ها که تعدادشان از صفر تا سه تاست معرف هشت سطح مختلف دوام رنگ مربوطه هستند اما به طور خلاصه باید گفت که رنگهائی که سه ستاره دارند با دوام عالی و رنگهائی که فاقد ستاره اند بی دوام هستند:

ستاره ها	توصیف	شرح
***	دوام عالی	دوام بیش از صد سال تحت شرائط موزه
**	دوام خوب	بین 25 تا 100 سال
*	متوسط	بین 10 تا 25 سال
بدون ستاره	فرار	دوام کمتر از ده سال

البته دو شرکت شمینکه آلمان و مایمری ایتالیا تعداد ستاره ها را به ترتیب پنج و دو تا چاپ می کنند یعنی بالاترین دوام در اشمینکه 5 ستاره و در مایمری 2 ستاره است. ولی اساس درجه بندی آنها همان مقیاس پشم آبی هشت درجه ای است که در جدول بالا به سه ستاره تبدیل شده است.

مهمترین جنبه دوام یاد شده مربوط به پایداری نوری رنگهاست. بدین معنا که رنگ مورد نظر چقدر در مقابل تابش نور معمولی آفتاب دوام می آورد: تیره نمی شود, رنگ نمیبازد و تجزیه نمیشود.
جنبه دیگر شامل مقاومت رنگدانه در محیط اسیدی است. از آنجا که بسیاری از رنگدانه ها از ترکیبات فلزات واسطه و آلی ساخته شده اند بسیار به اسیدیته محیط حساس هستند لذا باید در محیط فاقد اسید, بر روی بوم مناسب و یا کاغذ بدون اسید (Acid Free) به کار روند. بهترین Ph برای تابلوی نقاشی چه کاغذ و چه بوم حدود 7 یا خنثی است. چرا که اسیدیته به شکلی که گفته شد به رنگ صدمه میزند و از طرفی محیط بازی به الیاف و جنس بوم یا کاغذ آسیب وارد میکند.

2- مفهوم شماره سری های درج شده بر روی تیوب یا برچسب رنگهای آرتیست چیست؟
کارخانه های رنگسازی برای ساخت رنگهای هنری از آمیختن رنگدانه های گوناگون با حلالها، بستها، مواد پرکننده و نگهدارنده، رنگهای مورد استفاده هنرمندان را به دست می آورند. رنگدانه هائی که این تولیدکنندگان استفاده می کنند معمولا توسط کارخانجات مواد شیمیائی و سازندگان رنگدانه ها از منابع و به روشهای مختلفی تهیه می شوند. عده ای از رنگدانه ها از خاکهای رنگی تهیه می شدند که در حال حاضر با استفاده از روشهای شیمیائی سنتز می شوند. عده ای دیگر از گیاهان و جانوران ساخته می شدندکه امروزه از مواد شیمیائی با دوام بیشتر به دست می آیند و اکثریت رنگدانه ها هم که ره آورد علم شیمی هستند از همان روز اول با استفاده از ترکیبات عناصر واسطه تولید می شدند. طبیعتا تهیه هر یک از این رنگدانه ها برای تولیدکننده هزینه متفاوتی در بر دارد. از این رو قیمت تمام شده رنگدانه ها با هم فرق می کند و به همین منوال تولید کننده رنگهای هنری ناچار است که رنگهائی را که در آنها از رنگدانه گرانقیمت استفاده شده با قیمت بیشتری به فروش برساند بنابراین در فروشگاه مواد هنری با تیوبهای هم اندازه و حتی با رنگهای مشابه از یک تولیدکننده مواجه می شویم که قیمتهای آنها با هم فرق دارد و فروشنده از روی سری قیمت درج شده بر روی تیوب، قیمت آن را به ما اطلاع می دهد.
معمولا سری بندی رنگهای آرتیست حداقل سه سری (مثل آبرنگ رامبراند) و حداکثر پنج سری(مثل آکریلیک آرتیست لیکوئیتکس) است. در پائین ترین سری رنگهای حاوی رنگدانه های ارزان مثل سفید تیتانیوم، سیاه دوده و سیاه عاج سپس در سری های بعدی رنگدانه های گرانقیمت تر آریلیدها و نفتولها و... و نهایتا در بالاترین سری، گرانترین رنگدانه ها که شامل کادمیوم ها و کبالتها هستند یافت می شوند.
هنرمندان معمولا به خاطر دوام بالای رنگدانه های کبالت و کادمیوم و گاهی به خاطر خواص دانه دانه شدن و پوشش مناسبشان از این سری های بالا استفاده می کنند. اما این بدین معنا نیست که رنگهای ارزانقیمت تر، سری های پائین تر و رنگدانه های ارزانتر مناسب آثار هنری و یا کارهائی با دوام زیاد نباشند. از همین رو تقریبا همه تولیدکنندگان رنگهای هنری در کنار رنگهای آرتیست گرانقیمت خود اقدام به عرضه مدلی از رنگهای ارزانتر هم می نمایند که در این مدل از رنگدانه های ارزانتر استفاده می کنند و نهایتا همه رنگهای این مدل مثلا بیسیک (BASICS) تولید شرکت لیکوئیتکس دارای قیمتی واحد و فاقد سری بندی هستند.